The first stanza to Thomas Gray's "Elegy Written in a Country Church-Yard":

"The curfew tolls the knell of parting day,

The lowing herd winds slowly o'er the lea,

The ploughman homeward plods his weary way,

And leaves the world to darkness and to me."

I came across this wonderfully poetic Thai Translation of the Elegy in "การสืบทอดปัญญาไทย" by ศาสตราจานย์ ดร. เอกวิทย์ ณ ถวาง, page 4. The translation was done by ท่านเสฐืยรโกเศศ and ท่านนาคะประทีป.

วังเอ๋ย วังเวง หง่างเหง่งย่ำค่ำระฆังขาน

ฝูงวัวควายผ้ายลาทิวาวาร ค่อยค่อวผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน

ชาวนาเหนี่อยอ่อนต่างจรกลับ ตะวันลับอับแสงทุกแห่งหน

ทิ่งทุ่งให้มืดมัวทั่วมณฑล เหลือแต่ตนตูเปลี่ยวอยู่เดียวเอย

วังเวง – haunting and lonely

หง่างเหง่ง ???

ย่ำค่ำ – dusk

ผ้าย ???

ทิวา - day; daytime

ลับ - fade; die away; vanish; disappear

อับ – without

มณฑล - precinct; circle; county; province

ตนตู – me, myself

เปลี่ยว - desolate; solitary; isolated

(Word translations primarily from Lexitron; can anyone help with the words with a "???"? Thanks.)

Edited November 9, 200916 yr by DavidHouston

David, thanks for posting this. It's a nice demonstration of the difficulty of poetic translation. Each is elegant in its own language, yet they're very different.

หง่างเหง่ง - onomatopoeia for the sound of a bell.

ผ้าย - to leave or depart. (It's a small world, lexically speaking; I'd never seen this word until a few weeks ago, until I started reading the Royal Institute's annotated edition of ท้าวฮุ่งหรือท้าวเจือง, an older Lao literary work. It appears regularly in the portions I've read so far.)

By the way, เสฐียรโกเศศ was a pen name of the well-known Thai academic and writer พระยาอนุมานราชธน (1888-1969), who frequently wrote in partnership with พระสารประเสริฐ, pen name นาคะประทีป. (Well, actually, both pen names were simply their common surnames, among the earliest Thai surnames, and among the 6000+ surnames bestowed by Rama VI.)

Rikker,

Thank you for that information and for the definitions. It is amazing to me how well the translators were able to keep a semblance of rhyme (although not exactly) from the original. I would like to see the entire translation. If you come across one, please let us know.

Thanks.

Khun David,

You can see the entire translation from these links;

http://www.st.ac.th/bhatips/tip49/thai_elegy_m249.html

http://writer.dek-d.com/Writer/story/view.php?id=367666

Great links, thank you, Khun Yoot.

Thanks. I don't suppose anyone knows of any translations of "His Coy Mistress" or Byron's "So, we'll go no more a roving", or any good Thai poetry with English translations.

How about one more:

Now fades the glimmering Landscape on the Sight,

and all the Air a solemn Stillness holds,

Save where the Beetle wheels his droning Flight,

and drowsy Tinklings lull the distant Folds;

ยามเอ๋ยยามนี้ ปถพีมืดมัวทั่วสถาน

อากาศเย็นเยือกหนาวคราววิกาล สงัดปานป่าใหญ่ไร้สำเนียง

มีก็แต่เสียงจังหรีดกระกรีดกริ่ง เรไรหริ่ง ร้องขรมระงมเสียง

คอกควายวัวรัวเกราะเปาะแปะ เพียง รู้ว่าเสียงเกราะแว่วแผ่วแผ่ว เอย.

ปถพี, ปฐพี [N] earth; land; soil (the pronunciation is ปะ-ถะ-พี)

มัว – gloomy, overcast

วิกาล [N] night; nighttime

สงัด [ADJ] quiet; tranquil; silent; restful; calm; peaceful

ปาน [CONJ] like; similar; as

กรีด [V] scratch; scrape

กริ่ง [N] bell; buzzer

เรไรหริ่ง ???? [probably onomatopoeia for the sounds of insects]

ขรม – noisy, loud ; syn. เกรียวกราว

ระงม [ADV] tumultuously; loudly; in noisy disorder; uproariously

เกราะ – a bamboo stick struck as a signal

แปะ [ADV] clap gently; pat Syn. แปะๆ, เปาะแปะ

แว่ว [V] hear vaguely; hear in the distance; hear slightly; hear indistinctly; dimly hear

แผ่ว – softly, quietly

_______________________

Look how wonderfully the translators interpret the Gray's word "tinklings". I think that "เสียงเกราะ" refers to the clapping sound of old style cow bells worn by water buffalo and cows in Thailand.

Any thoughts?

Edited November 10, 200916 yr by DavidHouston

It's really wonderfully written.

I'll just add that เรไรหริ่ง consists of เรไร = cicada, and หริ่ง = the sound of a cicada. The first part of the line is about จังหรีด (= cricket, more commonly known as จิ้งหรีด in modern Thai), and the second part is about cicadas. So the line is all about the chirping of insects.

For those who haven't followed Yoot's links, here's an image from this one:

It shows the metrical structure that the poem is translated into. I'd argue that it's impossible to translate poetry strictly, so what they've done is adapt the meaning to fit a Thai style called กลอนดอกสร้อย. You can see the internal rhyme structure in each stanza:

วังเอ๋ย วังเวง หง่างเหง่งย่ำค่ำระฆังขาน

ฝูงวัวควายผ้ายลาทิวาวาร ค่อยค่อยผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน

ชาวนาเหนื่อยอ่อนต่างจรกลับ ตะวันลับอับแสงทุกแห่งหน

ทิ้งทุ่งให้มืดมัวทั่วมณฑล เหลือแต่ตนตูเปลี่ยวอยู่เดียวเอย

^

Does this structure enable the piece to be spoken in a rhythmic way?

Sounds rhythmic when I read it to myself... but I don't really know much about poetry.