Friends,

I need some assistance with the subject phrase, ต้องน้ำตาเช็ดหัวเข่า. The context is as follows, from this week's news:

ชาวนาที่แล้งน้ำมาสองเดือนแล้ว ยังดำกล้าไม่ได้ เพราะไม่มีฝน

Rice farmers who have been experiencing drought for two months are unable to plant their seedlings yet because of the lack of rain.

. . . มีแต่คลองชลประทานแต่ไม่มีน้ำจะทำอย่างไร

. . . We have irrigation canals but there is no water; what shall we do?

เราไม่อยากเห็นชาวนาล้มละลาย

We do not wish to see our famers go bankrupt.

เราไม่อยากให้ต่างชาติมาแอบใช้นอมินีซื้อที่เกษตร แล้วจ้างชาวนาปลูกข้าว . . .

We do not want to see foreigners using nominees to acquire agricultural lands and then hire farmers to plant rice for them . . . .

. . . เพราะข้าวจะแพง ชาวนาจะต้องน้ำตาเช็ดหัวเข่า

. . . .because rice will be expensive and farmers will _______________

ไม่มีทั้งศักดิ์ศรี ไม่มีทั้งที่นาของตัวเอง

They will lose their dignity; they will own no land.

ลูกชาวนาจะต้องเดินทางเข้ามาเป็นกรรมกรในเมือง

The farmers' children will have to leave their ancestral lands and become laborers in the cities.

ส่งลูกให้ปู่ย่าตายายเลี้ยง ปัญหาสังคมจะตามมา เพราะไม่มีใครอบรมลูก

Their children will be raised by their grandparents. Community problems will arise because the children will not be properly socialized.

My wife explains this idiom as meaning that the tears of the farmers are so much that they are falling from their faces all the way down to their knees (the tears are wiping their knees). The farmers are very, very sad. What a tragically vivid idiom.

s/o adds that the farmers are so sad that they cannot stand and are squatting down on their haunches with their heads on their knees (a posture I could not adopt at my age and weight, btw)

s/o adds that the farmers are so sad that they cannot stand and are squatting down on their haunches with their heads on their knees (a posture I could not adopt at my age and weight, btw)

Excellent! Thanks.